En dan ben je opeens mama

Nou ja..”ineens”. Ben wel 9 maanden zwanger geweest en heb me al wel wat kunnen voorbereiden zou je denken. Toch had ik mij er geen voorstelling van kunnen maken, niet van hoe het echt is. Ik had eigenlijk nooit zoveel met baby’s. Ja babydieren, puppy’s, kleine konijntjes, dat vond ik schattig. Maar een baby van een ander, met zo’n vieze sliert kwijl en een snotneus, nee dat sprak me eigenlijk weinig aan. Aan dat gehuil kon ik me ook groen en geel ergeren.

Een kind van jezelf, dat is toch anders. Vanaf dag één, smoorverliefd, zelfs met kwijl of snotneus. Het is toch ongelooflijk schattig hoe hij belletjes zit te blazen?!

Mijn zoontje is nu bijna drie maanden en deze periode is ook de reden van mijn blog. Ik heb gemerkt dat het krijgen en hebben van een kleintje een enorme zoektocht is, waarbij je overladen wordt met tips en informatie waar je niks mee kunt. Mijn bedoeling is dan ook om jou als lezer te verblijden met nog meer informatie over hoe je het allemaal moet aanpakken met je kleintje. Nee, dat niet, maar wel om mijn ervaringen te delen en je hier dus ook enigszins mee te entertainen. Wetenschappelijk gezien kun je op het gebied van een baby weinig van mij leren. Ik kan je niet vertellen waarom jouw baby de hele dag door huilt. Ga er ook niet vanuit dat hetgeen dat ik schrijf de waarheid is of op enige manier dan ook wetenschappelijk onderbouwd is. Nee, ik ben niet medisch onderlegd en weet ook niet wat pedagogisch verantwoord is. Ik heb mijn babyboeken gelezen, de informatie van de (post)zwangerschapswebsites geabsorbeerd en bij het consultatiebureau alle informatie die ik kon krijgen uit de verpleegkundigen en artsen proberen te zuigen, daarnaast heb ik nu al drie maanden ervaring op mogen doen en daarmee moet ik het doen. Veel lees plezier!

Post Author: mamasmind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *