Kinderdagverblijf: Mama één sok

What's on mama's mind - mama één sok

Daar ging hij dan vanochtend met zijn speen en zijn konijn. Vandaag is het zijn wen-dag op het kinderdagverblijf. Mama gedraagt zich stoer en rolt nog ogenschijnlijk vrolijk om 9:00 uur de kinderwagen het kinderdagverblijf binnen.

Oorspronkelijk mocht mijn zoontje twee dagen komen wennen. Vandaag en volgende week maandag. “Nee, een keer is genoeg hoor”, beantwoordde ik het voorstel vlug.

Wennen

Nu is het zo ver. ’s Morgens loopt het natuurlijk net allemaal wat anders dan de andere dagen. Hugo wordt wakker met een ongelukje in en rondom zijn luier. Zal je natuurlijk net zien. Papa verschoont gauw de kleine man en ik spoel zijn inbakerdoek uit. Gelukkig zijn we hierop voorbereid en hebben wij twee Pacco-doeken.

Een uurtje te vroeg wakker, oh jee het hele schema op de kop. “Even eten en daarna weer naar bed jongen, dan ben je uitgerust voor je eerste grote-baby-weg-van-huis-dag.” Gelukkig besluit hij inderdaad nog even een uurtje zijn oogjes te sluiten. Wat een lieverd is het toch.

Van 9:00 tot 12:00 uur mag hij wennen. Ik besluit deze tijd op te vullen met een bezoekje aan de kapper. Precies twee uur heeft de kapper nodig voor de gewenste high-lights, dus geen seconde tijd om te zitten piekeren.

Ik loop met mijn grote vent op mijn arm het lokaal binnen. “Heb je gezien dat hij een sok mist?”. Oh nee, ben ik dan echt nu al door de mand gevallen, denk ik bij mezelf. “Die ligt vast nog in de kinderwagen, ik zal hem zo pakken”, zeg ik onverschrokken. Vervolgens leg ik zijn reserve kleertjes in het mandje met zijn naam. Voorzichtig overhandig ik mijn kleine man aan juffrouw Inge. “Ik heb een speelgoedje bij me en een knuffel. Speelgoed hebben jullie hier vast genoeg, maar mocht hij echt verdrietig zijn vindt hij dat misschien wel prettig, omdat het van hem zelf is”, ratel ik.

“Ja, speelgoed hebben we genoeg hier, maar leg maar in zijn mandje”. “Ik laat hem meestal in zijn romper met lange mouwen en een broekje, maar ik heb ook een truitje bij me, ik weet niet wat jullie qua temperatuur nodig vinden, dat moeten jullie maar even bekijken”, ga ik verder. “Ja, dat komt goed, leg maar in zijn mandje”. “En hier is zijn speen, zijn inbakerdoek oh en zijn fles natuurlijk”.  “Oké, helemaal goed”, ze lacht. Ik leg het in zijn mandje. Hij kijkt mij met een geruststellende blik aan, juffrouw Inge ook. “Dan ga ik maar he?!”, zeg ik en loop de trap af.

Thuis gekomen ontdek ik zijn andere sok. “Oh ja”, zucht ik. Gelukkig heb ik nog reserve sokken in het mandje gedaan, dus ik besluit niet terug te gaan.

De kapster bekijkt geduldig een foto van mijn zoontje. Ondertussen stellen ook mijn vriendinnen mij per app gerust. De tijd vliegt voorbij. Met een nieuwe coupe ga ik om half twaalf naar huis. Terwijl ik de kinderwagen en mijn tas pak, valt mijn oog op een paar sokken. “Nee toch, de reserve sokken!” Eerste dag op het kinderdagverblijf met één sok. “Vanaf nu ben ik vast mama-één-sok”.

Ik kijk op mijn horloge, 11:45 uur. “Nog even geduld, Kim”. 11:50 uur, “zou ik al kunnen gaan?”. Ik trek mijn jas aan. “Ik ga gewoon”. Om 11:57 uur stap ik de klas binnen. Daar zit mijn kleine man, bij juf Inge op de arm. Beschaamd tover ik zijn sok uit mijn broekzak. “Zijn sok”, zeg ik. Inge lacht, “ja, kan gebeuren maar we hebben wat voor hem geregeld”. Ik kijk naar twee grijze sokken aan zijn voetjes. “Ja”,  lach ik. Snel stop ik reserve sokken in zijn mandje en een extra paar. Voor de volgende keer.

Met mijn lieverd op mijn arm loop ik de trap af en zwaai naar juffrouw Inge. Ze zwaait terug. “Dag mama-één-sok”, hoor ik haar denken.

Post Author: mamasmind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *