Peri-wattus?? En waar moet ik dat op smeren?

Vanaf het moment dat ik zwanger was ging er een hele nieuwe wereld voor mij open, een ontdekkingsreis. Het kan aan mij liggen, aangezien ik mij eerder weinig (lees: niet) heb verdiept in zwangerschappen en baby’s, maar nieuwe woorden en termen vlogen mij om de oren. Zo kreeg ik bij een van de zwangerschapspakketten die ik ontving een zakje Perineumolie. “Peri-wattus??? “En waar moet ik dat op smeren???”. Ik realiseerde me al gauw dat dit niet het enige prebabywoord zou zijn dat ik niet zou kennen. Via boeken en websites werd ik voorbereid: Uit je borsten komt direct na de geboorte geen melk maar Colostrum. “En Kim maak je geen zorgen maar de eerste ontlasting van je baby is groen en heet geen poep maar Meconium” (dit kan hij trouwens doen in het vruchtwater en grote kans dat je een mini-Hulk krijgt, is ook best schattig hoor ik spreek uit ervaring). En het gaat door Episiotomie, Vernix, Reflux….

De babyuitzet dat was makkelijk. Een box, ledikant, commode, ja daar wist ik wel raad mee. Maar een hydrofiele luier had ik nog niet eerder in mijn handen gehad, noch was ik me er van bewust hoe verdraaid handig die dingen zijn. Inmiddels heb ik er een stuk of 12 en zitten ze nog altijd in de was. Alles kun je met die dingen doen. Zo leg ik ze alleen al altijd onder zijn hoofdje in de wandelwagen (zodat je niet continu zijn hoeslaken hoeft te verschonen als hij een ‘mondje teruggeeft’), evenzo ligt er een in zijn ledikant en op de wipstoel (ligt wat zachter) en gebruik ik ze als spuugdoeken. Handig!!

Inbakeren, ook zoiets, het mummificeren van je baby. Toevallig werd mijn neefje ingebakerd, dus ik had er eerder van gehoord. Toen ik dat voor het eerst zag, dacht ik wel even “ahhh wat zielig, dan kan hij zijn armpjes niet bewegen” (wat overigens het complete doel was). Maar het is echt een verademing. Vanaf dat ons kleintje ongeveer 6 weken was zijn we hem gaan inbakeren in een echte inbakerdoek (Pacco), zo eentje met klittenband. Sindsdien is het voor hem veel makkelijker in slaap vallen, want zijn handjes zitten hem niet meer in de weg en dezelfde handjes maken hem ook niet meer wakker na 30 minuten. Zijn beentjes kan hij wel gewoon vrij bewegen (belangrijk vanwege de heupjes). Wij hebben hem in het hele begin ook heel af en toe in van die Swaddledoeken (Aden + Anais, super mooie en fijne doeken) gewikkeld. Er ging namelijk geen voeding voorbij waarbij hij niet zijn handje voor zijn mond of op mijn borst hield als hij moest drinken. Woedend werd hij dan omdat het drinken niet lukte en ik zat in gevecht met zijn armpjes.  Deze losgeslagen objecten in de swaddle wegwerken zorgde er voor dat hij rustig kon drinken. Onze super kraamhulp had hier uiteraard ook wel een andere oplossing voor: hup handjes onder de elastieke band van zijn broek. Daar lag mijn zoontje dan aan mijn borst, met zijn hand in zijn broek a la Al Bundy. Alleen was hij hiervoor toch iets te sterk, zelfs uit die swaddledoeken wurmde hij zich zo los. Dat is trouwens ook zoiets, nooit geweten van te voren dat zo’n baby’tje zich helemaal niet bewust is van zijn armpjes en daar geen controle over heeft. Dat zie ik nu ook bij vriendinnen die geen kinderen hebben en in het begin mijn baby een speen probeerden te geven. Direct nadat de speen in zijn mond zat werd deze eruit getrokken/slagen/duwt door zijn losgeslagen handjes. “Hij wil zijn speentje niet” was dan de reactie.“Jawel, hij wil zijn speentje graag, maar zijn armpjes willen het niet”…”Huh??”

Ondertussen leren we nog steeds door, want er zijn nog zat woorden of termen die ik vast en zeker ga gebruiken maar nu nog niet eerder heb gehoord. En ach, anders verzinnen ze wel iets nieuws.

Post Author: mamasmind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *