Zwangerschapsdementie

Er bestaat zoiets als zwangerschapsdementie en ik ben er van overtuigd dat ik daar aan lijd. Heeft kennelijk iets te maken met je hormonen.
Nu ben ik van mezelf al ietwat verstrooid. Struikelen over mijn eigen voeten, tegen de tafel of deurpost oplopen, maar ook sleutels in de koelkast leggen.

Het hoogtepunt was ergens halverwege mijn zwangerschap. Niks bijzonders, gewoon een wasje gedraaid. Netjes heb ik de kledingstukken opgehangen en ben ik verder gegaan met de rest van mijn bezigheden. Niks aan de hand zou je denken. Tot even later mijn vriend ontdekt dat op het wasrek zijn vest ontbreekt, waarvan hij zeker was dat deze in de was zat. Heb ik hem soms ergens anders opgehangen?
Ineens begint mij iets te dagen..Nee toch? Hij opent zijn kledingkast. Daar hangt zijn vest, netjes tussen zijn andere kledingstukken, kleddernat.

Ik heb gelezen dat het in de maanden na je zwangerschap langzaam overgaat. Maar zover ben ik geloof ik nog niet. Woensdagavond sta ik in mijn hockeyoutfit klaar, rugzak op mijn rug, stick in mijn hand en wil het huis verlaten. Zie ik daar vanuit mijn ooghoek mijn rugzak met scheenbeschermers staan. “Uhm, wat heb ik op mijn rug?” vraag ik enigszins beduusd, terwijl ik naar mijn hockeyspullen tuur. Juist, mijn laptoptas…

Ben benieuwd of het inderdaad ooit overgaat of dat ik mijn zoon straks op mijn werk aflever en zelf op het kinderdagverblijf mijn laptop opstart.

Post Author: mamasmind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *